مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان مصرف سیگار و داشتن والدین سیگاری، همچنین تعیین نسبت والدین سیگاری به غیر سیگاری در هر یک از دو گروه مصرف کننده و غیر مصرف کننده سیگار انجام گردید.مواد و روش کار: در یک پژوهش مقطعی - توصیفی و موردی - شاهدی، 400 نفر (257 مرد، 143 زن) از ساکنان فاز شش شهرک قدس تهران که به روش نمونه گیری خوشه ای - تصادفی انتخاب شدند در دو گروه مساوی سیگاری و غیر سیگاری جای داده شده، مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها به کمک یک پرسش نامه ویژگی های جمعیت شناختی و اطلاعات و مصاحبه حضوری گردآوری شد و با بهره گیری از روش های آماری تحلیل گردید.یافته ها: این بررسی میانگین سنی گروه سیگاری و غیر سیگاری را به ترتیب 30.7 سال (انحراف معیار 9.8) و 29.4 سال (انحراف معیار 9.8) نشان داد. آزمون خی دو ارتباط میان جنسیت و مصرف سیگار را معنی دار نشان داد. 55.5% افراد گروه سیگاری دارای والدین سیگاری بودند. آزمون خی دو ارتباط میان مصرف سیگار و داشتن والدین سیگاری را معنی دار نشان داد.نتیجه گیری: سیگاری بودن پدر و مادر و دوستان می تواند با گرایش جوانان به کشیدن سیگار در ارتباط باشد.

از آنجایی که داشتن دلایل مصرف سیگار برای هر فرد می تواند روش های درمانی و توصیه های خاص برای ترک را طراحی نماید، محققان این مطالعه درصدد بودند برای اولین بار در کشور، اثر این دلایل در نتیجه ترک و چگونگی ارتباط احتمالی را ارزیابی نمایند.این مطالعه به صورت مقطعی و توصیفی بین سال های 1385 تا 1387 صورت گرفته و کلیه افراد سیگاری مراجعه کننده به کلینیک های ترک سیگار در مرکز آموزشی ـ پژوهشی و درمانی سل و بیماری های ریوی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. این افراد پس از تکمیل پرسشنامه های مشتمل بر مشخصات جمعیتی، نمره تست تحمل فاگشتروم و تست دلایل مصرف سیگار توسط پزشک واحد ارزیابی شده و طی یک برنامه 4 جلسه ای هفتگی توصیه  های درمانی یکسان شامل داروهای نیکوتینی و غیرنیکوتینی و رفتاردرمانی برای هر یک صورت گرفته است. کلیه افراد در دو نوبت 6 و 12 ماه بعد از دوره پی گیری شدند.در این مطالعه 822 نفر شامل 590 مرد (68.7 درصد) با میانگین سنی 43.8±13.2 سال مورد بررسی قرار گرفته اند. با استفاده از آنالیز رگرسیون لجستیک با تعدیل عوامل سن و نمره تست فاگشتروم مشاهده شد که لذت از مصرف سیگار، مهم ترین دلیل در عدم ترک سیگار در پایان دوره است (P=0.004). و در پی گیری های 6 ماه و یک سال علاوه بر لذت از مصرف سیگار، رفتار و شخصیت اجتماعی (بازی با دست) نیز در نتیجه ترک موثر هستند (P<0.05).یافته های این مطالعه نشان می دهد که دلایل مصرف سیگار بر نتیجه ترک موثر است. بنابراین باید دلایل مصرف سیگار فرد در برنامه ترک سیگار لحاظ گردد.

مقدمه: مصرف سیگار مهمترین علت قابل پیشگیری مرگ و میر و ناتوانی در اغلب جوامع است. در بعضی از کشورهای جهان با برنامه ریزی بلندمدت توانسته اند میزان مصرف را کاهش دهند. این در حالی است که در کشورهای در حال توسعه مصرف این عامل خطرساز رو به افزایش است. هدف این مطالعه یافتن شیوع مصرف سیگار در جمعیت بالای 20 سال شهر رفسنجان بود. روش کار: مطالعه توصیفی و بر روی 491 نفر از افراد بالای 20 سال شهر رفسنجان انجام شد. روش نمونه گیری تصادفی و بر اساس شماره خانوار و با مراجعه به منازل انجام گردید. منظور از سیگاری در این مطالعه مصرف حداقل یک نخ سیگار در روز به مدت حداقل یکسال بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS-11 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت آزمونهای مجذور کای، آزمون دقیق فیشر و برای مقایسه میانگین ها از آزمون T مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه استفاده شد. فراوانی با حدود اطمینان 95%  گزارش شد و سطح معنی دار آماری P<0.05 در نظر گرفته شد. نتایج: در این مطالعه 247 مرد (50.03%) و 144 زن (49.7%) مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سن کل افراد 38.35±13.14 سال (مردان 13.63±38.37 و زنان 62/12±96/37 سال) بود. شیوع مصرف سیگار در کل افراد بالای 20 سال شهر رفسنجان 24.24% (با حدود اطمینان 95% 28.32-20.56)، در مردان 38.46% (44.86-32.42)، در زنان 9.83% (14.45-6.53) بود. تفاوت معنی داری در شیوع مصرف سیگار بین دو جنس وجود داشت (P=0.000). با افزایش سن میزان شیوع و میانگین مصرف سیگار نیز بطور معنی داری بیشتر می شد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که مصرف سیگار که عامل خطرساز و کشنده ای می باشد بطور قابل توجهی بالا است و با توجه به اینکه اقدام خاصی در جهت کاهش مصرف آن وجود ندارد، می توان انتظار داشت مرگ و میرهای ناشی از آن افزایش یابد.

مقدمه: پژوهش حاضر به منظور بررسی شاخص های پیشگیری و عوامل خطرساز مرتبط با مصرف سیگار در نوجوانان اجرا شده است.روش: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران بودند و گروه نمونه 698 نفر بودند که به روش خوشه ای چند مرحله ای در این مطالعه شرکت کردند. داده های پژوهش با استفاده از مقیاس پیشگیری از مصرف مواد نوجوانان جمع آوری شد و به وسیله آماری استنباطی خی دو و تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شد.نتایج: یافته ها نشان داد که کنترل تکانه، برون ریزی خشم، هوش هیجانی درون- بین فردی، تمایل و کنجکاوی به مواد جدید؛ و دلبستگی ایمن به پدر و مادر، مصرف سیگار اعضا خانواده، ساختار خانواده و اشتغال مادر؛ و نگرش به مدرسه، وضعیت تحصیلی دانش آموز و دوستان، نگرش دوستان به مواد، بازداری دوستان از مصرف سیگار و مواد و مصرف سیگار توسط دوستان در دانش آموزان مصرف کننده سیگار بالاتر بود.نتیجه گیری: بر اساس نتایج گفت که برنامی پیشگیری بایستی در بالا بردن آگاهی والدین، آگاهی دادن به فرزندان در انتخاب دوست و نوع ارتباط با آنها و نظارت بر این دوستی ها عمل نمایند.

سابقه و هدف: امروزه مصرف دخانیات یکی از مشکلات مرتبط با سلامتی جامعه است. از طرفی، نتایج متفاوت و گاه متناقضی در مورد اثر مصرف سیگار بر روی نسوج و پریودنشیوم گزارش شده است. هدف این مطالعه تعیین رابطه بین شاخص های لثه ای، پلاک و شاخص پریودنتال در افراد سیگاری فعال، سیگاری قبلی و افراد غیرسیگاری در مراجعین به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و درمانگاه حضرت ابوالفضل شهر ری در سال 1386 است.مواد و روش ها: در یک مطالعه تحلیلی، 90 نفر شامل 30 نفر بدون سابقه مصرف سیگار (شاهد)، 30 نفر که در حال حاضر سیگار می کشیدند (سیگاری فعال) و 30 نفر که حداقل یک سال از تاریخ ترک مصرف سیگار آنها می گذشت (سیگاری قبلی) به صورت غیراحتمالی انتخاب شدند. دندان های سانترال و پرمولر اول فک بالا در سمت چپ و فک پایین در سمت راست و همچنین مولرهای اول فک بالا در سمت راست و فک پایین در سمت چپ مورد معاینه قرار گرفتند. شاخص های لثه ای و پلاک با روش Loe & Silness و شاخص پریودنتال با روش Russell در نمونه ها تعیین و با آزمون هایMann-whitney U ،Kruskal-wallis  و ضریب همبستگی Spearman در سه گروه مقایسه گردید.یافته ها: بیشترین مقادیر شاخص های لثه ای، پلاک و پریودنتال در گروه سیگاری فعال و کمترین مقادیر در گروه غیرسیگاری به ثبت رسید. افراد سیگاری قبلی نیز در حد وسط دو گروه قرار داشتند. در مقایسه سه گروه با یکدیگر تفاوت های معنی داری در هر سه شاخص دیده شد (هرسه: P<0.001). از نظر شاخص های لثه ای و پریودنتال تفاوت های معنی داری بین افراد سیگاری فعال و سیگاری قبلی دیده نشد. همبستگی مثبت و معنی داری در دو گروه سیگاری فعال و سیگاری قبلی از نظر هر سه شاخص و میزان مصرف سیگار دیده شد.نتیجه گیری: نتایج نشان می داد استعمال سیگار با بیماری های پریودنشیوم مرتبط بوده و ترک آن از شدت و پیشرفت این بیماری ها می کاهد که با اغلب مطالعات انجام شده در این زمینه همخوانی دارد.

زمینه و هدف: دیابت یک بیماری متابولیک و شایع ترین عارضه طبی در بارداری است. دیابت بارداری نیز یکی از انواع دیابت است که برای اولین بار در بارداری شناسایی می شود. عوامل خطر متعددی در بروز دیابت بارداری شناسایی شده اند. شناسایی عوامل خطر جدید به کشف زنانی که در معرض خطر قرار دارند، کمک خواهد کرد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه مصرف سیگار حین یا قبل از بارداری با بروز دیابت بارداری در مراجعین به مراکز بهداشتی درمانی شهر تهران در سال 88-1387 انجام گردید.روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی بر روی 110 زن باردار با تشخیص قطعی دیابت بارداری (گروه مورد) و همزمان با آن تعداد 96 خانم بارداربدون ابتلا به دیابت بارداری (گروه شاهد)، مراجعه کننده به درمانگاه مراقبت های روتین بارداری و مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم بیمارستان آیت اله طالقانی و مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم ایران در شهر تهران انجام شد. روش گردآوری داده ها، مصاحبه و روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. دو گروه از نظر سن، تعداد سقط و تعداد زایمان با یکدیگر همسان شدند.یافته ها: خصوصیات دموگرافیک در دو گروه مشابه بود. مصرف سیگار قبل و یا در حین بارداری با بروز دیابت بارداری در ارتباط بود (P=0.001) .زنانی که سابقه ای از مصرف سیگار را ذکر می کردند، 79/3 برابر نسبت به گروهی که سابقه ای از مصرف سیگار را ذکر نمی کردند، در معرض ابتلا به دیابت بارداری بودند (P=0.0001 CI=1.37-10.53).نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر، مصرف سیگار حین و یا قبل از بارداری می تواند یک عامل خطر در بروز دیابت بارداری باشد.

زمینه و هدف: آکنه بیماری التهابی مزمن واحد پیلوسباسه است. عوامل متعددی از جمله رژیم غذایی، قاعدگی و شغل در ایجاد و تشدید آکنه دخیل هستند که نقش تعدادی از آنها به اثبات رسیده است. مصرف سیگار از جمله عوامل مطرح در تشدید آکنه می باشد. در مطالعه حاضر، تاثیر مصرف سیگار بر شدت آکنه مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش کار: در این مطالعه مقطعی 278 مرد سیگاری مبتلا به آکنه و 277 مرد غیرسیگاری مبتلا به آکنه مراجعه کننده به درمانگاه های پوست شهر سمنان در سال 85-1384 مورد بررسی قرار گرفتند و پرسشنامه مربوطه پس از مصاحبه با بیمار و تعیین شدت آکنه بر اساس معاینه پزشک متخصص پوست تکمیل گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های t، من ویتنی، کای اسکوئر و ضریب همبستگی اسپیرمن در سطح معنی داری 5 درصد انجام شد.یافته ها: در این مطالعه 6/16 درصد بیماران غیرسیگاری و 7/22 درصد بیماران سیگاری آکنه شدید داشتند. توزیع شدت آکنه در دو گروه سیگاری و غیر سیگاری معنی دار بود (P=0.023) ارتباط بین مدت زمان مصرف سیگار و شدت آکنه معنی دار بود (P<0.001) هم چنین ارتباط معنی داری بین مقدار مصرف سیگار و شدت آکنه دیده شد.(P<0.001) نتیجه گیری: وجود ارتباط بین شدت آکنه و مصرف سیگار نشان دهنده آن است که ترک سیگار می تواند در کاهش شدت آکنه کمک کننده باشد.

هدف: تعیین تاثیر مصرف سیگار بر ضخامت مرکزی قرنیهروش پژوهش: در این مطالعه هم گروهی گذشته نگر که بر روی 1108 نفر از مردان با سنین 22 تا 55 سال صورت گرفت، افراد بر اساس سابقه مصرف سیگار به یکی از گروه های مواجهه (سیگاری) و غیرمواجهه (غیرسیگاری) تقسیم شدند. برای احراز شرایط ورود آزمایش های اندازه گیری قند خون، BUN/CR، اندازه گیری فشارخون و هم چنین معاینات کامل چشم صورت گرفت. در نهایت برای افرادی که کلیه آزمایش ها و معاینات آن ها طبیعی بود و شرایط ورود به مطالعه را داشتند، اندازه گیری ضخامت قرنیه با دستگاه پنتاکمOculus 70700 Type صورت گرفت.یافته ها: از مجموع 1108 مرد، 511 نفر با میانگین سنی 35.71±9.58 سال شامل 261 نفر (51.1 درصد) غیرسیگاری و 250 نفر (48.9 درصد) سیگاری، برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. در گروه سیگاری، متوسط تعداد پاکت- سال سیگار مصرفی 14.45±12.82 و متوسط سن شروع مصرف سیگار، 20.29±6.05 سال بود. میانگین ضخامت قرنیه در کل افراد مطالعه 536.44±30.29 میکرومتر، در افراد سیگاری 537.98±30.33 میکرومتر و در افراد غیرسیگاری 534.96±0.21 میکرومتر حاصل شد. اختلاف مشاهده شده بین ضخامت قرنیه افراد سیگاری و غیرسیگاری در آزمون آماری معنی دار نبود (P=0.11) علاوه بر این در تحلیل چندمتغیره با استفاده از رگرسیون خطی برای کنترل اثر مخدوش کنندگی سن و فشار چشم باز هم اختلاف معنی داری بین ضخامت قرنیه افراد سیگاری و غیرسیگاری مشاهده نشد (P=0.28).نتیجه گیری: در اثر مصرف سیگار تاثیر معنی داری بر ضخامت قرنیه ایجاد نمی شود.